Viering |
Rinus van Warven

Op zondag 2 november is het Allerzielen. Allerzielen is de dag waarop we de namen fluisteren van wie ons lief zijn en niet meer bij ons wonen. We dragen hun licht verder, omdat liefde sterker is dan de dood.

Er is een zachte beweging in de wereld, ouder dan de tijd. De Eeuwige gaat voorbij – niet om te nemen, maar om te dragen. In dat voorbijgaan raakt het leven ons aan, zoals adem die komt en gaat. Wat wij verliezen, verdwijnt niet; het verandert van vorm, het wordt herinnering, licht, aanwezigheid.
Op Allerzielen staan wij stil bij wie ons zijn voorgegaan. Wij noemen hun namen, leggen bloemen neer, ontsteken een vlam. Niet om het verleden vast te houden, maar om het leven zelf te eren. De Eeuwige gaat ook aan ons voorbij – zacht, behoedzaam, troostend – en neemt in die beweging onze geliefden mee in het ritme van het eeuwige leven.
Zo wordt herdenken meer dan verdriet; het wordt een gebed van vertrouwen. In elke stilte, in elke traan, in elke ademtocht is iets van de Eeuwige aanwezig. Wie voorbijgaat, blijft op een andere wijze bij ons: in liefde, in licht, in herinnering. Allerzielen is het feest van het meebewegen, de uitnodiging om te leven in de stroom van de Eeuwige, die voorbijgaat, die meeneemt, die blijft.